Ѵӻ
 
คัดย่อบางส่วน จากความเป็นมาของวัดคำประมง
 
พระปพนพัชร์ (พัลลภ) กล่าวว่า “เริ่มต้นตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๒๙ ช่วงนั้น หลวงตาไปภาวนาที่ถ้ำขาม ช่วงเดือนมีนาคม พ.ศ.๒๕๒๙ มาวันหนึ่งได้ทราบข่าวหลังจากไปวิเวกได้ลงมาข้างล่างที่วัดสันติฆาราม บ้านบัว ตำบลสว่าง อำเภอพรรณานิคม จังหวัดสกลนคร ผู้ใหญ่บ้านสมัยนั้นชื่อนายเสริม มีจิตศรัทธาที่จะถวายที่ดินให้หลวงตาในนามของหลวงปู่สิม พุทธาจาโร หลวงตาก็บอกนายเสริมว่า ให้นายเสริมพาไปดูที่ พอไปดูที่แล้วมันไม่เหมาะสมที่จะสร้างวัด มันอยู่ใกล้บ้านเลยถามผู้ใหญ่เสริมว่ามีที่ใหม่อีกไหม คือตอนแรกจะยกที่ตรงนี้ให้หลวงปู่สิม หลวงตาก็บอกว่ามันไม่เหมาะสม เพราะที่มันไม่ใช่ทำเลที่ตั้งวัด นายเสริมก็ว่า “มีครับมันอยู่ที่ดอนขาม” ก็เลยพาหลวงตาไปดู ต้องเดินลัดเลาะป่าเข้าไป ไม่ได้เป็นทางอย่างที่เห็นปัจจุบันนี้ หลวงตาทำมาหมดแล้ว ถนนหนทาง ไฟฟ้า ประปา หลวงตามทำทั้งหมด เดินลัดทุ่งลัดรอยเกวียนเข้าไปจนถึงดอนขาม ติดแม่น้ำอูน เป็นป่าที่ไม่ได้พัฒนา เป็นป่าเสื่อมโทรมแล้ว หลวงตาก็ว่า “อย่างนี้แหละใช่เหมาะจะสร้างวัด” แกก็เริ่มถวายที่ดิน ครั้งแรก ๔๘ ไร่ เป็น นส. ๓ ก ให้หลวงตาสร้างวัด ก็ไม่มีอะไรเลยเป็นป่าโปร่งๆ ป่าโล่งๆ ที่ทำมาหากินไม่ได้ เป็นที่เข็ดที่ขามของชาวบ้าน มันจะมีจอมปลวกใหญ่ที่เรียกว่าดอนขาม สูงใหญ่มาก จะมีลานที่เขาปักหลักไม้ไว้ และเขียนเป็นอักษรธรรมไม่รู้ความหมายว่า คืออะไร มีความเป็นมาอย่างไร แต่ว่าตอนที่หลวงตาไป ปลวกกินไปแล้ว ไฟไหม้หมดแล้วจึงเหลือแต่ดอนขามปัจจุบัน จอมปลวกนั้นก็ยังอยู่ หลวงตาก็ไปปักกรด ภาวนาอยู่คนเดียว แบกกรดสะพายบาตรพอลงจากถ้ำขาม อำเภอพรรณานิคม ที่หลวงปู่มั่นท่านไปจำพรรษา มันไม่มีอะไรสักอย่าง มีเขียงนาร้างๆ เสาก็ร้าง หลังคาก็ร้าง ผู้ใหญ่เสริมก็ไปทำนาได้บ้างไม่ได้บ้าง ถ้าดีเขาคงไม่ให้ มันใช้อะไรไม่ได้เลย ก็เราชอบที่อย่างนี้ พอเดือนมีนาคม พ.ศ.๒๕๒๙ ผู้ใหญ่เสริมก็มากล่าวคำถวายที่ดิน หลวงตาก็นิมนต์พระมารับที่ดินตรงนี้หลายท่านหลายองค์ เป็นสักขีพยานว่าผู้ใหญ่แกถวายที่ดินตรงนี้แล้วนะ ให้กับหลวงตา หลวงปู่สิม ตอนนั้นหลวงปู่สิมอยู่ที่ถ้ำผาปล่อง ไม่ได้ลงมา หลวงตาก็จัดการรับเรียบร้อย”

(สัมภาษณ์พระภิกษุปพนพัชร์ จิรธัมโม, วันที่ ๑๙ พ.ค. ๕๐)

พระภิกษุปพนพัชร์ (พัลลภ) กล่าวว่า “พอถึงเดือนเมษายน ประมาณวันที่ ๒๙ เมษายน ๒๕๒๙ ก็มีคนเพชรบุรี อยากจะสร้างพระประธานถวาย ชื่อคุณสมถวิล น้อยลมทวน ตอนนั้นหลวงตากลับไปถ้ำผาปล่องแล้ว ได้แจ้งให้หลวงปู่สิม ทราบว่าเขาจะสร้างพระพุทธโสธรจำลองเท่าองค์จริงถวายเป็นพระประธาน หลวงปู่ก็บอกว่า “งั้นพัลลภ(ชื่อเดิม) ท่านไปอยู่วัดคำประมงก็แล้วกันนะ” ก็เลยต้องจากถ้ำผาปล่องมาตั้งแต่วันนั้น มาสร้างพระประธาน แล้วก็นิมนต์หลวงปู่สิมมาเททองหล่อพระประธาน วันที่ ๑ พฤษภาคม ๒๕๒๙ คือวันแรงงาน ระหว่างนั้นชาวบ้านก็มาช่วยกันปักเสา เลื่อยไม้ ทำกุฏิ ๕ หลัง มุงหญ้า ฝาเอาใบตองตึงบ้าง ถุงปูนบ้าง พอจำพรรษาได้ ๕ รูป น้ำก็ไม่มี ต้องขุดเอา ต้องจุดเทียน พอออกพรรษาพระท่านก็หนีหมด ไปหมด ก็เหลือเราคนเดียวนอนเฝ้าศาลา ตอนนั้นศาลาหลังเตี้ย นอนแล้วก็ไม่สบาย ไฟฟ้า ยาอะไร ก็ไม่มีสักอย่าง ไม่รู้จะไปหาหมอที่ไหน ไม่รู้จะไปกินยาที่ไหน พอนอนเสร็จ ตอนช่วงดึกก็ฝันว่ามีพระผู้เฒ่ามาเป่าหัว รุ่งขึ้นยาก็ไม่ต้องกิน โรคภัยไข้เจ็บหายหมด ก็ค่อยๆ จำพรรษามาเรื่อยๆ จากปี ๒๙ พอปี ๓๓ ก็ทำบุญฉลองอายุหลวงปู่สิม เริ่มหล่อพระประธานพระพุทธพิชิตมาร ที่เป็นเงินล้วน ๆ องค์ละสองล้านกว่าบาท สมเด็จพระเทพฯ ทรงเสด็จมาเททอง พอปี ๓๕ หลวงปู่สิมก็สิ้น หลวงตาก็ฉลองพระอุโบสถ พระเทพฯ ก็เสด็จไปเป็นประธานตัดลูกนิมิต”

 
ค้นหาข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับวัดคำประมง ได้ที่เว็บไซต์เดิมของวัดคำประมง โดย คลิกที่นี่